O nas

Fundacja Mogę się uczyć działa na rzecz
polepszenia dostępu do edukacji.

Jak to się wszystko zaczęło

Magda, założycielka, prezes Fundacji Mogę się uczyć, w trakcie pobytu w Kenii w 2011 roku przeprowadziła wiele rozmów z lokalną społecznością. Na tej podstawie dowiedziała się m.in. o problemie związanym z edukacją dzieci, a ściślej mówiąc – z brakiem pieniędzy na opłacenie czesnego większości z nich. Philipa – emerytowana nauczycielka wybudowała na ziemi swojego brata trzy klasy z blachy falistej, dając w ten sposób początek działalności społecznej szkoły Osimlai. Niestety, okazało się, że z powodu braku środków z szansy na edukację skorzysta niewiele dzieci.

Dlatego właśnie Magda spontanicznie zadeklarowała, że postara się zorganizować zbiórkę pieniędzy i tym samym umożliwić wszystkim dzieciom naukę. W efekcie, w styczniu 2012 roku, szkoła Osimlai zaczęła działać. Dla uczących się w niej 49 uczniów wsparcie finansowe płynęło początkowo od rodziny i przyjaciół Magdy, ale dzięki powołaniu komitetu „Mogę się uczyć” grupa osób wspierających zaczęła się rozrastać. W lutym 2015 powstała Fundacja Mogę się uczyć.

Profil działania

Wspieramy obecnie dzieci chodzące do szkoły Osimlai Gifted Hands School (przeczytaj więcej o naszym partnerze Organizacji Osimlai Community Based Organisation i o samej szkole), poprzez opłacanie czesnego i wyżywienia w szkole, zakup obowiązkowych mundurków, pomocy i przyborów szkolnych a także budowy klas szkolnych, internatów, toalet czy zakupu potrzebnego wyposażenia. Zebrane środki z konta Fundacji przelewane są wprost na konto szkoły z konkretnym określeniem wydatkowania. (zajrzyj do strony z dotychczasowymi przelewami)

Kim jesteśmy

me

Zafascynowana kulturą Masajów. Wierzy, że wszystko jest możliwe! W Fundacji jest główną inicjatorką działań, tworzy stronę www.

Magdalena Szrejder (Poros)

Prezes Fundacji
tttt

Czyta, ogląda, słucha i tańczy. Jak jest zmęczona - wyjeżdża. W Fundacji pełni funkcję analityka.

Aleksandra Sokorska

Członkini Zarządu
IMG_3294

Pasjonatka kina i dobrej książki. Wspiera Fundację w zakresie administracyjnym i wykonuje - bieżące zadania wynikające z aktualnych potrzeb Fundacji.

Agata Lorczak-Sykisz

Członkini Zarządu
unnamed

Kocha Bieszczady, Muminki i poziomki :) W Fundacji pełni funkcję koordynatora projektu Olmaoi - Bliski Przyjaciel.

Wioleta Jazienicka

Wolontariusz
pieszcza3

Lubi biegać, marzy o wyprawie do Estonii i Finlandii. Wspiera Fundację pod względem redakcyjnym :-)

Marta Pieszczyńska

Wolontariusz
user-icon-silhouette-ae9ddcaf4a156a47931d5719ecee17b9

Karol Popławski

Wolontariusz
user-icon-silhouette-ae9ddcaf4a156a47931d5719ecee17b9

Karolina Madej

Wolontariusz

Dotychczasowe osiągnięcia

Początkowo, to znaczy w styczniu 2012 roku, wspieraliśmy 49 dzieci. Opłacaliśmy im czesne, a gdy pozwalały na to środki – także wyżywienie w szkole. Rok później, w październiku, rozpoczęliśmy projekt Olmaoi – Bliski Przyjaciel, dzięki któremu staramy się znaleźć wsparcie indywidualne dla potrzebujących. Obecnie systematyczne wsparcie otrzymuje ponad 130 dzieci.
Dzięki wpłatom, a także zbiórce przeprowadzonej prywatnie przez Magdę na portalu PolakPotrafi, podczas jej pobytu w południowej Kenni w Ol Kiloriti w lutym 2014, udało się m.in. skończyć budowę dwóch klas z cegły, zakupić potrzebne krzesełka, biurka, panel słoneczny wraz generatorem i przyłączem, drukarkę, zbudować cztery nowe toalety oraz wyremontować ogrodzenie szkoły.

Obecne działania

Każdy dzień przynosi nam nowe szansy i nowe potrzeby. Zajrzyj do naszego działu aktualnych projektów i zobacz czym aktualnie się zajmujemy.

Plany

W najbliższym czasie planujemy poszerzyć zakres wsparcia dzieci, rozpocząć projekt aktywizacji kobiet, czy poprowadzić w szkole zajęcia girlguide i skautów.

Partnerzy:

Osimlai Gifted Hands School

Osimlai Gifted Hands Learning Centre to szkoła założona przez organizację w miejscu oddalonym od najbliższej szkoły Paranae Primary School o 45 minut drogi (tyle czasu potrzebuje na jej pokonanie dorosły człowiek). Udało się to dzięki kilkorgu amerykańskim przyjaciołom wspierającym organizację Osimlai, a także dzięki samej Philipie – emerytowanej nauczycielce, która sprzedała własne krowy, by szkołę wykończyć. Trzy pomieszczenia z blachy falistej i betonowa podłoga mogą nie wydawać się europejczykowi dobrym otoczeniem do nauki, jednak w wiejskich regionach Kenii są to warunki o wysokim standardzie. Organizacji udało się pozyskać krzesełka i stoliczki, a także zbiornik na deszczówkę i inne produkty. Ofiarowali je sami mieszkańcy lub organizacje działające w regionie. Szkoła rozpoczęła działalność styczniu 2012 i uzyskała statut placówki edukacyjnej w marcu 2012 roku.