O nas - Fundacja Mogę się uczyć
15284
page-template,page-template-full_width,page-template-full_width-php,page,page-id-15284,page-parent,ajax_fade,page_not_loaded,,columns-4,qode-product-single-tabs-on-bottom,qode-theme-ver-6.5,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2.1,vc_responsive
 

O nas

Możliwość nauki wielu z nas traktuje jako rzecz naturalną.

W wielu krajach na świecie jest to jednak wielkie wyróżnienie na dowolnym etapie życia.

Jak to się wszystko zaczęło

Magda, założycielka, prezes Fundacji Mogę się uczyć, w trakcie pobytu w Kenii w 2011 roku przeprowadziła wiele rozmów z lokalną społecznością. Na tej podstawie dowiedziała się m.in. o problemie związanym z edukacją dzieci, a ściślej mówiąc – z brakiem pieniędzy na opłacenie czesnego większości z nich. Philipa – emerytowana nauczycielka wybudowała na ziemi swojego brata trzy klasy z blachy falistej, dając w ten sposób początek działalności społecznej szkoły Osimlai. Niestety, okazało się, że z powodu braku środków z szansy na edukację skorzysta niewiele dzieci.

Dlatego właśnie Magda spontanicznie zadeklarowała, że postara się zorganizować zbiórkę pieniędzy i tym samym umożliwić wszystkim dzieciom naukę. W efekcie, w styczniu 2012 roku, szkoła Osimlai zaczęła działać. Dla uczących się w niej 49 uczniów wsparcie finansowe płynęło początkowo od rodziny i przyjaciół Magdy, ale dzięki powołaniu komitetu „Mogę się uczyć” grupa osób wspierających zaczęła się rozrastać. W lutym 2015 powstała Fundacja Mogę się uczyć.

Profil działania

Wspieramy obecnie dzieci chodzące do szkoły Osimlai Gifted Hands Learning Centre (przeczytaj więcej o naszym partnerze Organizacji Osimlai Community Based Organisation i o samej szkole), poprzez opłacanie czesnego i wyżywienia w szkole, zakup obowiązkowych mundurków a także pomocy i przyborów szkolnych. Zebrane środki z konta Fundacji przelewane są wprost na konto szkoły z konkretnym określeniem wydatkowania. (zajrzyj do strony z dotychczasowymi przelewami)

Kim jesteśmy

me

Zafascynowana kulturą Masajów. Wierzy że wszystko jest możliwe! W Fundacji jest główną inicjatorką działań, tworzy stronę www.

Magdalena Szrejder (Poros)

Prezes Fundacji
tttt

Czyta, ogląda, słucha i tańczy. Jak jest zmęczona - wyjeżdża. W fundacji pełni funkcję analityka.

Aleksandra Sokorska

Członkini Zarządu
IMG_3294

Pasjonatka kina i dobrej książki. Wspiera fundację w zakresie administracyjnym i wykonuję bieżące zadania wynikające z aktualnych potrzeb fundacji.

Agata Lorczak-Sykisz

Członkini Zarządu
unnamed

Kocha Bieszczady, Muminki i poziomki :) W Fundacji pełni rolę koordynatora projektu Olmaoi - Bliski Przyjaciel.

Wioleta Jazienicka

Wolontariusz

Dotychczasowe osiągnięcia

Początkowo, to znaczy w styczniu 2012 roku, wspieraliśmy 49 dzieci. Opłacaliśmy im czesne, a gdy pozwalały na to środki – także wyżywienie w szkole. Rok później, w październiku, rozpoczęliśmy projekt Olmaoi – Bliski Przyjaciel, dzięki któremu staramy się znaleźć wsparcie indywidualne dla potrzebujących. Obecnie systematyczne wsparcie otrzymuje ponad 130 dzieci.
Dzięki wpłatom, a także zbiórce przeprowadzonej prywatnie przez Magdę na portalu PolakPotrafi, podczas jej pobytu w południowej Kenni w Ol Kiloriti w lutym 2014, udało się m.in. skończyć budowę dwóch klas z cegły, zakupić potrzebne krzesełka, biurka, panel słoneczny wraz generatorem i przyłączem, drukarkę, zbudować cztery nowe toalety oraz wyremontować ogrodzenie szkoły.

Obecne działania

Aktualnie zajmujemy się prowadzeniem projektu Olmaoi, zbieramy środki na współfinansowanie ze społecznością zakupu nowego silnika do szkolnego busa, tworzymy wirtualną spiżarnię i na dniach rozpoczniemy projekt zbiórki na dokończenie jednej z klas.

Plany

W najbliższym czasie planujemy poszerzyć zakres wsparcia dzieci, rozpocząć projekt aktywizacji kobiet, czy poprowadzić w szkole zajęcia girlguide i skautów.

Partnerzy:

Osimlai Gifted Hands School

Osimlai Gifted Hands Learning Centre to szkoła założona przez organizację w miejscu oddalonym od najbliższej szkoły Paranae Primary School o 45 minut drogi (tyle czasu potrzebuje na jej pokonanie dorosły człowiek). Udało się to dzięki kilkorgu amerykańskim przyjaciołom wspierającym organizację Osimlai, a także dzięki samej Philipie – emerytowanej nauczycielce, która sprzedała własne krowy, by szkołę wykończyć. Trzy pomieszczenia z blachy falistej i betonowa podłoga mogą nie wydawać się europejczykowi dobrym otoczeniem do nauki, jednak w wiejskich regionach Kenii są to warunki o wysokim standardzie. Organizacji udało się pozyskać krzesełka i stoliczki, a także zbiornik na deszczówkę i inne produkty. Ofiarowali je sami mieszkańcy lub organizacje działające w regionie. Szkoła rozpoczęła działalność styczniu 2012 i uzyskała statut placówki edukacyjnej w marcu 2012 roku.